پیشگیری از سرطان حنجره

پیشگیری از سرطان حنجره

درمان سرطان حنجره | سرطان حنجره

همانطور که می دانید حنجره حاوی تارهای صوتی است که امواج صدا را ساخته و پرداخته می کنند . بازتاب صدای تولید شده در بینی وسینوس ها و دهان صدای نهایی شخص را می سازد . متاسفانه بیماری سرطان حنجره در سال های اخیر رشد چشمگیری داشته و به دلایل متفاوت و متنوعی شیوع می یابد در این متن چگونگی پیشگیری از سرطان حنجره را بررسی می کنیم .

عامل اصلی سرطان حنجره :

سرطان حنجره بیشتر در افرادی ظاهر می شود که به استعمال دخانیات پرداخته و سیگار یا قلیان مصرف می کنند . به این ترتیب برای پیشگیری از ابتلا به بیماری سرطان حنجره توصیه می شود در اسرع وقت عادات استفاده از محصولات دخانی را کنار بگذارید .

سرطان حنجره

سایر عوامل موثر :

تنفس گازهای سمی : عامل دیگر ابتلا به سرطان حنجره ، تنفس در هوای آلوده است بنا براین توصیه می شود در اوقاتی از سال که هوای شهر آلوده است ، تردد خود را کمتر کرده و از ماسک استفاده کنید .

کار در کارخانه ها و کارگاه های صنعتی که کارگران ناچار به تنفس در هوای آلوده ناشی از مواد شیمیایی هستند ، نیز زمینه ساز ابتلا به انواع سرطان ها می باشد . به این منظور لازم است برای حفظ ایمنی کارگران از ماسک های مخصوص کمک گرفته شود.  مواد شیمیایی ، سمی ، آزبست ، پشم شیشه ، رنگ ها و مایعات مصنوعی از این دسته اند . همچنین تماس با گرد و خاک سیمان برای کارگران ساختمانی ضرر آفرین است .

مصرف الکل : مصرف الکل علاوه بر ضرر های اثبات شده ، باعث سرعت پیدایش و پیشرفت انواع سرطان ها می شود که سرطان حنجره یکی از آنهاست به همین منظور برای پیشگیری از سرطان حنجره مصرف نوشیدنی های الکلی ممنوع .

سن : افزایش سن با بالا رفتن احتمال خطر سرطان حنجره رابطه مستقیم دارد . در افراد بالای 55 سال سن ، احتمال ابتلا به این بیماری بالاست .

ویروس پاپیلومای انسانی : این ویروس بر حنجره اثر گذاشته و ضایعات زگیل مانندی را تولید می کند به این منظور در صورت مشکوک بودن وضعیت حلق و حنجره حتما برای معاینه و چک آپ به پزشک متخصص مراجعه کنید .

سابقه فامیلی : وراثت از عوامل مهم در ابتلا به سرطان هاست .

ضعف سیستم ایمنی : کسانی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند یا مبتلا به ایدز می باشند ، باید نهایت دقت و توجه را به خرج داده تا پیشگیری از سرطان حنجره داشته باشند . ضعف سیستم ایمنی می تواند به دلیل مصرف داروهای خاص نیز به وقوع بپیوندد .

و در آخر بازگشت اسید معده به مری می تواند زمینه ساز ابتلا به این بیماری باشد برای پیشگیری از سرطان حنجره بهتر است مشکل مذکور را در اسرع وقت درمان نمایید .

سونوگرافی

سونوگرافی خوب اولین بار در سال 1970 به منظور بررسی های پیش از زایمان مورد استفاده قرار گرفت. و بعد ها جنبه تشخیصی و درمانی نیز پیدا کرد.

سونوگرافی روشی بدون درد است که با استفاده از امواج صوتی با فرکانس بالا، عکس های تصویری را از اعضا، بافت ها و خون جریانی در بدن تهیه می کند. بسته به نوع موقعیت، سونوگرافی از شکم، سینه، پروستات، قلب، رگ های خونی و یا سایر اعضای بدن انجام می شود.

در طول سونوگرافی، سونولوژیست، ژل های بی رنگی را به محل مورد نظر می زند، این ژل باعث انتقال راحت تر امواج می شود. سونولوژیست، مبدل را در اطراف پوست حرکت می دهد و امواج به داخل بدن فرستاده می شود تا اعضا و بافت های داخلی بدن بررسی شود. سپس با ظاهر شدن عکس بر روی مانیتور، وضعیت سلامت اعضا و بافت ها مشخص می شود.

سونوگرافی

اغلب سونوگرافی ها در بیمارستان ها انجام می شود، در برخی موارد هم در مطب و یا کلینیک.

قبل از سونوگرافی لازم است مثانه پر باشد، پس فرد بایستی آب، آب میوه و چای بخورد تا مثانه کاملا پر باشد. اگر  سابقه ابتلا به بیمیاری خاصی دارید و یا قبلا جراحی داشتید، حتما به پزشک خود اطلاع دهید.

یک سونوگرافی خوب بایستی تمامی امکانات و تجهیزات معتبر و به روز داشته باشد و افرادی را به کار بگیرد که در این زمینه تجربه، مهارت، دانش و دقت  بالایی را داشته باشند. زیرا که کوچک ترین اشتباهی در تشخیص، سلامت بیماران را تهدید می کند.

سونولوژیست بایستی از حوصله بالایی برخوردار باشد. بیمارانی که سونوگرافی دارند اغلب در پی بروز درد و مشکل به دکتر مراجعه می کنند و توقع دارند که به تمامی سوالاتشان پاسخ داده شود و هیچ ابهامی از درد و یا مشکلشان نداشته باشند، در نتیجه سونولوژیست بایستی با صبر و حوصله تمامی سوالات بیمار را پاسخ دهد.

عفونت‌ گوش‌ خارجی

عفونت‌ گوش‌ خارجی

متخصص گوش و حلق و بینی در تهران| گوش و حلق و بینی

عفونت‌ گوش‌ خارجی تحت شرایطی که گوش آلوده شود ، به وجود می آید. دکتر رزیتا جعفری ، جراح و متخصص گوش و حلق و بینی ، با تلاش برای کاهش بیماری ها  و جلوگیری از ابتلای مردم به عفونت‌ گوش‌ خارجی ، افزایش سطح آگاهی و آشنایی مردم با بیماری عفونت‌ گوش‌ خارجی را بسیار مهم می داند . در ادامه با این بیماری بیشتر آشنا می شویم.

عفونت‌ گوش‌ خارجی چیست ؟

عفونت‌ گوش‌ خارجی یا  ear infection outerبه ایجاد التهاب و عفونت مجرای خارجی گوش گفته می شود كه‌ از پرده‌ گوش‌ به‌ محیط‌ بیرون‌ كشیده‌ شده‌ است‌. از علائم عفونت‌ گوش‌ خارجی  می توان به گوش‌ دردی‌ كه‌ با كشیدن‌ گوش‌ بدتر می‌شود ، خارش‌ گوش‌ ، گاهی‌ تب‌ خفیف‌ ،  ترشح‌ چرك‌ از گوش‌ ، كاهش‌ موقت‌ شنوایی‌ در گوش‌ درگیر و  وجود یك‌ برجستگی‌ یا جوش‌ كوچك‌ و دردناك‌ در مجرای‌ گوش‌ شاره نمود.

عفونت‌ گوش‌ خارجی

علل‌ عفونت‌ گوش‌ خارجی

علت ایجاد عفونت‌ گوش‌ خارجی می تواند عفونت‌ باكتریایی‌ یا قارچی‌ پوست‌ ظریفی باشد که مجرای‌ گوش‌ را پوشانده‌ است. آسیب به مجرای گوش نیز می تواند عاملی برای عفونت‌ گوش‌ خارجی باشد. از عواملی که می تواند خطر ابتلا به عفونت‌ گوش‌ خارجی را افزایش دهد می توان به موارد شنا در آب‌ آلوده‌ و كثیف‌ ، رطوبت‌ زیاد به‌ هرعلت‌ ، ناكافی‌ بودن‌ تولید موم‌ گوش‌ ، سابقه‌ عفونت‌ قبلی‌ در گوش‌ ، آلرژی‌ گوش‌ ، دیابت‌ شیرین‌ یا سایر بیماری‌هایی‌ كه‌ فرد را مستعد عفونت‌ می‌كنند ، استفاده‌ از اسپری‌ مو یا رنگ‌ مو كه‌ ممكن‌ است‌ وارد مجرای‌ گوش‌ شوند ، تحریك‌ ناشی‌ ازاجسام خارجی که وارد گوش می شود و شنای‌ زیاد در استخرهای‌ كلرداراشاره نمود.

درمان‌ عفونت‌ گوش‌ خارجی

عفونت‌ گوش‌ خارجی معمولا با معاینه قابل تشخیص است ولی در مواردی ممکن است که پزشک از کشت مایه گوش نیز استفاده نماید. درمان دارویی و مراقبت های حمایتی برای از بین رفتن درد آن می تواند برای عفونت‌ گوش‌ خارجی مفید باشد. تمیز کردن بسیار آرام و با ملایمت مجرای گوش و كمپرس‌ گرم‌ روی‌ گوش‌ برای کنترل درد این بیماری تاثیرگذار است. بهتر است گوشی که دچار عفونت‌ شده است را خشک نگه دارید و در هنگام دوش گرفتن از کلاه مخصوص و گوش پنبه استفاده نمایید تا آب وارد گوش نشود.

برای کاهش درد گوش می توانید از مسکن هایی مانند استامینوفن‌ یا آسپیرین‌ استفاده نمایید. برای کنترل التهاب ایجاد شده در گوش نیز می توانید از قطره‌های‌ گوش‌ كه‌ حاوی‌ آنتی‌بیوتیك‌ و داروهای‌ كورتیزونی هستند ، استفاده نمایید. برای درمان عفونت های باکتریایی و قارچی ، کرم ها و پماد های موضعی  و در عفونت های شدید آنتی بیوتیک های خوارکی می تواند کمک حال بیماران باشد.

رابطه جنسی دهانی

رابطه جنسی دهانی

خانم دکتر لیلا خلیلی متخصص زنان و جراح زیبایی زنان سالهاست می کوشد تا بخشی از نیاز و مشکلات زنان در رابطه جنسی خود را رفع نمایدو به عقیده خانم دکتر لیلا خلیلی داشتن یک رابطه درست و سالم به گونه ای که زن نیز لذت کافی از این رابطه ببرد باعث رفع بسیاری از مشکلات روحی و روانی زنان و مستحکم شدن کانون خانواده خواهد شد. و برای داشتن جامعه ای سالم، ابتدا نیاز به خانواده های سالم و مستحکم است. طی تحقیقاتی که خانم دکتر خلیلی انجام داده اند، متوجه موضوع و حقایقی شده اند در ارتباط با رابطه جنسی دهانی، که در حال حاضر کمتر کسی به آن توجه می کند. در ادامه به توضیح این مسئله می پردازیم.

در کشورهای غیر اسلامی، رابطه جنسی دهانی آشکارا در تلویزیون، فیلم ها و مجلات به نمایش گذاشته میشود و رابطه جنسی دهانی به عنوان بخشی از یک رابطه لذت بخش بزرگسالان سالم بحث شده است. اما کمتر کسی به رعایت نکات بهداشتی در رابطه جنسی دهانی توجه داشته اند و یا حتی اطلاعات کافی در این زمینه ندارند.

در ایالات متحده، 27 درصد از مردان و 19 درصد از زنان رابطه جنسی دهانی، با توجه به رعایت بهداشت رفتار جنسی داشته اند. در همین حال در سال 2012، دو سوم جوانان آمریکایی 15 تا 24 ساله، رابطه جنسی دهانی داشته و این تصور غلط وجود دارد که این نوع رابطه عاری از هرگونه خطری است . اما این مورد اصلا صحیح نیست. در این مقاله خانم دکتر خلیلی تلاش نموده است تا حقایق شگفت انگیزی در رابطه با ارتباط جنسی دهان و اطلاعات غلطی که وجود دارد بیان نماید. اگر مایل هستید تا اطلاعات کافی در مورد این موضوع و اتفاقاتی که در بدن انسان می افتد داشته باشید، حتما مقاله را کامل بخوانید.

رابطه جنسی دهانی

  1. مردان هم به اندازه زنان از رابطه جنسی دهانی لذت میبرند، به خصوص در سنین بالاتر

بر خلاف باور عموم  مردان، به خصوص مردان در سنین بالاتر، به اندازه زنان به داشتن رابطه جنسی دهانی اهمیت می دهند و از آن لذت می برند.

مطالعه هایی که در سال 2010 در مجله جنسی منتشر شده، نشان داده تنها 55 درصد از مردان در محدوده 20 تا 24 سال در رابطه خود، رابطه جنسی دهانی داشته اند و این رقم در زنان در این سن 75 درصد است . در محدوده سنی 30 تا 39 سال سن، 69 درصد از مردان و 59 درصد از زنان رابطه جنسی دهانی داشته اند. این الگو نشان می دهد که هرچه سن مردان افزایش می یابد علاقه بیشتری به داشتن رابطه جنسی دهانی دارند.

  1. رابطه جنسی دهانی می تواند خطر ابتلا به مسمویت بارداری را کاهش دهد.

زنان باردار می توانند خطر ابتلا به مسمومیت بارداری را با داشتن رابطه جنسی دهانی کاهش دهند. خانم دکتر خلیلی متخصص زنان و جراح زیبایی زنان با مطالعه مجله بارداری Immunology متوجه مقاله ای شد که در آن به رابطه قوی بین کاهش مسمومیت بارداری و رابطه جنسی دهانی وجود دارد. مطالعات نشان می دهد که زنانی که رابطه جنسی دهانی داشته و مایع منی پدر را بلعیده اند خیلی کمتر از زنانی که این رابطه را نداشته اند در معرض ابتلا به مسمومیت بارداری قرار گرفته اند.

محققان بر این باورند که جذب مایع منی توسط سیستم گوارش باعث می شود تا ایمنی بدن افزایش یابد. این به آن معنا می باشد که زنانی که با پدر جنین خود در رابطه جنسی باشند به طور قابل توجهی می تواند خطر ابتلا به مسمومیت حاملگی را کاهش دهد.

  1. بلعیدن مایع منی در طول رابطه جنسی دهانی می تواند عوارض صبحگاهی حاملگی را کاهش دهد.

به طور معمول در چند ماه اول دوران بارداری، با یک قاشق چایخوری زنجبیل با نعاع می توان تهوع صبحگاهی را برطرف کرد . با این حال، در سال 2012 مقاله ای چاپ شد که در آن روانشناس آلبانی این موضوع را مطرح کرده بود که، بلعیدن مایع منی پدر در زنان باردار می تواند عوارض صبحگاهی حاملگی را درمان کند. زن باردار وقتی برای بار اول مایع منی را می بلعند، بدن نسبت به آن واکنش نشان داده و آن را یک عفونت تصور می نماید و باعث استفراغ زن خواهد شد. این امر باعث می شود تا بدن زن نسبت به عوارض صبحگاهی حاملگی مقاوم شده و دیگر تهوع صبحگاهی را نداشته باشد.

  1. اسپرم از طریق رابطه جنسی دهانی می تواند خطر ابتلا به افسردگی را کاهش دهد.

مواد شیمیایی موجود در مایع منی می تواند باعث بهتر شدن خلق و خوی ، افزایش محبت و دفع افسردگی خواهد شد. دکتر خلیلی متخصص زنان و جراح زیبایی زنان با مطالعه مقاله ای در مجله Archives  که در سال 2012 در ارتباط با رفتار جنسی چاپ شده بود این نتیجه را برداشت کردند که مایع منی دارای خواص ضد افسردگی است و زنانی که رابطه جنسی دهانی داشته اند به مقدار قابل توجهی از افسردگی آنها کاسته شده است. علاوه بر این در مقاله درج شده است که زنانی که به هنگام رابطه جنسی از کاندوم استفاده می نمایند و مایع منی توسط بدنشان جذب نمی شود، از افسردگیشان کم نشده است.

  1. رابطه جنسی دهانی می تواند باعث سرطان شود.

رابطه جنسی دهانی می تواند ویروس HPV را منتقل نماید. مطالعاتی که در ارتباط با انکولوژی بالینی در ایالات متحده صورت گرفته است نشان داده است که سرطان مرتبط با ویروس پاپیلوم انسانی (HPV) رو به افزایش است . این بیماری در مردان میانسال بیشتر بوده است.

  1. انتقال بیماریهای مقاربتی از طریق رابطه جنسی دهانی امکان پذیر است.

بیماریهای مقاربتی به طور معمول از طریق واژن و مقعد در رابطه جنسی منتقل می شود. اما در رابطه دهنی جنسی محافظت نشده نیز می تواند شما را در معرض خطر قرار دهد.

رابطه جنسی دهانی

HPV، سوزاک، سیفلیس، تبخال، هپاتیت B و … همه می تواند از طریق رابطه جنسی دهانی منتقل شوند. بیماری ایدز از این طریق منتقل نمی شود و احتمال انتقال آن بسیار کم است.

در هر صورت رابطه جنسی دهانی نیز یک رابطه جنسی به حساب می آید و باید در آن نکات ایمنی رعایت شود.

پیشگیری از هپاتیت B

هپاتیت B چیست ؟

این بیماری ویروسی از راه تماس پیدا کردن با خون و یا ترشحات بدن فرد ناقل به فرد دیگر منتقل می شود و این بیماری یک عارضه کبدی بوده  و از مسری ترین حالت های هپاتیت ویروسی می باشد .با هپاتیت ب کبد فرد تورم پیدا می کند و در عملکرد طبیعی آن اختلال به وجود می آید.کبد در بدن با عفونت ها با مبارزه می کند و و باعث دفع کردن سموم بدن می شود و به عبارتی در صورت کارکرد غیر صحیح مشکلات متعددی به وجود خواهد آمد.

راه های منتقل شدن هپاتیت B

از مهم ترین دلایل راه های ابتلا به این بیماری  داشتن رابطه جنسی کنترل نشده و تماس با فرد آلوده به این بیماری است .
تماس  پیدا کردن با خون یا مایعات بدن فرد آلوده
استفاده مشترک از سوزن های تزریقی
تماس با خون، مايع مني، ترشحات واژينال و خون قاعدگي
خالکوبی و یا هر نوع خراشیدگی و یا سوراخ کردن با وسایل آلوده  و آغشته به خون
استفاده از مسواک آلوده به این ویروس
منتقل شدن بیماری از راه مادر به نوزاد
اما باید بدانید که این ویروس به هیچ عنوان از راه هایی همچون دست دادن با فرد آلوده ،سرفه،بغل کردن و … منتقل نخواهد شد .در موارد نادر نیز استفاده از برخی از داروها و یا تماس  پیدا کردن با برخی مواد شیمیایی فرد می تواند به هپاتیت B مبتلا شود .

چه کسانی در معرض خطر این بیماری هستند ؟

بعضی از عادات و یا مشاغل باعث می شود احتمال مبتلا شدن به این بیماری افزایش پیدا کند که در موارد زیر ذکر می شود :
کسانی که واکسن هپاتیت B نزده اند.
کسانی که شرکای جنسی انها به هپاتیت Bمبتلا است.
افرادی که شرکای جنسی متعدد دارند.
بیمارانی که دياليز می شوند.
افراد مبتلا به نقص ايمني
کارکنان مراکز بهداشتی  و آزمایشگاه ها
معتادانی که از سرنگ های مشترک استفاده می کنند.

پیشگیری  از هپاتیت B

شما باید در تماس با افرادی که از سابقه سلامتی  و سابقه جنسی آنها آگاهی ندارید احتیاط کنید  و به نکات زیر توجه داشته باشید:

را بطه جنسی محافظت شده داشته باشید  و در رابطه جنسی خود از کاندوم استفاده کنید .
در صورتی که کار شما مرتبط با خون است حتما از دستکش استفاده کنید .
در آرایشگاه ها از  تیغ های مشترک استفاده نکنید.
واکسن هپاتیتB را دریافت کنید.